Ο καιρός στην Ζάκυνθο ΚΑΙΡΟΣ

ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

Πέμπτη 16 Αύγουστος 2018
Βιντεοθήκη
Ζωντανά
 

Πολλά και σημαντικά είναι τα πολιτιστικά γεγονότα που έχει ζήσει το νησί μας τα τελευταία χρόνια, κανένα όμως δεν παρουσιάζει το ιδιαίτερο ανθρωπολογικό ενδιαφέρον , που  έφερε μαζί της  η παράσταση «Tριώ γενιώνε ριζικό, τριώ γυναικών ορμήνεις» , η οποία λατρεύτηκε από το κοινό της,  το βράδυ της Δευτέρας του Πάσχα στο Θέατρο του Σαρακηνάδου.

8 κορίτσια- 8 Ζακυνθινοπούλες, από σπουδαίους γονείς, που γαλουχήθηκαν με τις αξίες της γνώσης ,της τέχνης αλλά και της παράδοσης, που παρακολούθησαν ζακυνθινό λαϊκό θέατρο στα παιδικά τους χρόνια και « πολύ το εκτίμησαν», επέστρεψαν στο νησί τους , σοφές –ταλαντούχες και «γενναίες», να μας προσφέρουν απλόχερα, μέσα από την ψυχή τους, ένα μοναδικό δώρο: ένα λαμπρό παράδειγμα ιστορικής και πολιτιστικής συνέχειας!

Πολύσημο και ως πράξη ζωής το εγχείρημά τους:

Πρώτα από όλα , πρόκειται για ένα θίασο οκτώ νέων παιδιών, που στο τέλος σχεδόν της φοιτητικής ζωής τους, σε μια Ελλάδα που μαστίζεται από την κρίση της οικονομίας αλλά και των αξιών, την ίδια ώρα που οι περισσότεροι συνομήλικοι τους ατενίζουν μακριά-πέρα από τα σύνορα, εκείνες –σε πείσμα των καιρών- στρέφουν το βλέμμα τους νοσταλγικά στο παρελθόν και διακηρύττουν το δικαίωμα κάθε νέου να ζει και να δημιουργεί στον τόπο του!

Έπειτα, επιλέγουν,  σαν τρόπο έκφρασης των σκέψεων και των ανησυχιών τους, ένα λαϊκό είδος θεάτρου που επιβιώνει από το 17ο αιώνα, τη ζακυνθινή ομιλία, την οποία όμως « τολμούν να εξελίξουν και να προσαρμόσουν στα νέα κοινωνικά δεδομένα», αντικαθιστώντας την αποκλειστικότητα των ανδρών – ηθοποιών (ειδοποιό στοιχείο αυτού του θεατρικού είδους), με εκείνη των  γυναικών –ηθοποιών!

Πετυχαίνουν μάλιστα με το οξύ σατυρικό τους λόγο και την άψογη υποκριτική τους να  αναδείξουν τη γυναίκα ως σύμβολο ελευθερίας και επαναστατικής διαδικασίας.  Η γυναίκα-δημιουργός ζωής και η γυναίκα –μάνα μπορεί και επιβάλλεται  – στο όνομα της ζωής που έχει φέρει στο κόσμο- να σκέπτεται και να  δρα  πολιτικά! Η σύγχρονη ζακυνθινή ομιλία των 8 κοριτσιών ,τόσο στη μορφή όσο και στο περιεχόμενο , δεν είναι τίποτα άλλο από ένας ύμνος στη φύση και στη δύναμη της γυναίκας σε μια κοινωνία που «εξουσιάζεται» από  άνδρες!

Χαρακτηριστική είναι εξάλλου η επιλογή της Ημέρας της Γυναίκας για την πρώτη παράσταση του έργου στην Αθήνα.

Ακόμα πιο συμβολική όμως υπήρξε η επιλογή της Δευτέρας του Πάσχα για τη δεύτερη παρουσίαση του έργου στη Ζάκυνθο: Τρεις γενιές θεατών, δύο μέρες μετά τη γιορτή  της Ανάστασης, έγιναν μάρτυρες ενός αληθινού μυστηρίου: χάρη στα νέα αυτά παιδιά αναστήθηκε μέσα τους η ελπίδα να παραμείνει η γη μας και το πνεύμα μας ελεύθερα και τα ελληνόπουλα να μπορέσουν επιτέλους να μεγαλουργήσουν στον τόπο τους!

Εύγε στα κορίτσια!                                                                                                   
Εύγε στους γονείς!                                                                                                     
Εύγε στους δασκάλους και στους πολιτιστικούς φορείς του τόπου, λαϊκούς και ερασιτεχνικούς θιάσους, που κρατούν ζωντανή την πολιτιστική παράδοση του νησιού μας !                                                                          
Εύγε σε τούτο το λαό που γεννάει γυναίκες- παλικάρια!

                                                                                       Έφη Λάζου

                                                               ( Θεατρολόγος-Θεατροπαιδαγωγός – ΜΑ  Drama in Education)

Y.Γ. Μακάρι το νέο Θέατρο της Ζακύνθου-όταν και όποτε παραδοθεί στους Ζακυνθινούς- να εγκαινιάσει τη λειτουργία του με αυτό το «μοναδικό έργο τέχνης»!