ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΟΛΟ ΤΟ 24ΩΡΟ

Στον τομέα των μολυσματικών ασθενειών, η πανδημία είναι η χειρότερη δυνατή περίπτωση. Όταν μια επιδημία εξαπλώνεται πέρα από τα σύνορα μιας χώρας, τότε η ασθένεια γίνεται επίσημα πανδημία. Η ελονοσία, η φυματίωση, η λέπρα, η γρίπη, η ευλογιά και άλλες μολυσματικές ασθένειες εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας. Θα παρουσιάσω κάποιες από τις σημαντικότερες πανδημίες που εξολόθρευσαν μεγάλο αριθμό ανθρώπων και άλλαξαν τον ρου της ιστορίας.

  1. Ο Λοιμός της Αθήνας (430 π.Χ.), η πανδημία συνέβη κατά τη διάρκεια του Πελοπον-νησιακού Πολέμου. Τουλάχιστον τα δύο τρίτα του πληθυσμού της Αθήνας έχασαν τη ζωή τους

2. Ο Λοιμός των Αντωνίνων (165μ.χ). Οι Ούννοι μόλυναν τους Γερμανούς, οι οποίοι με τη σειρά του μόλυναν τους Ρωμαίους στρατιώτες που βρίσκονταν στις περιοχές τους.
3.Ο Λοιμός του Κυπριανού (250μ.χ). Ενδεχομένως η πανδημία ξεκίνησε από την Αιθιοπία.

4. Ο Λοιμός του Ιουστινιανού (541μ.χ) . Ο λοιμός άλλαξε την πορεία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

  1. Λέπρα (11ος αιώνας).Η λέπρα εξελίχθηκε σε πανδημία στην Ευρώπη κατά τον Μεσαίωνα. εξακολουθεί να προσβάλλει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους ετησίως και στις μέρες μας αλλά είναι ιάσιμη.
  2. Ο Μαύρος Θάνατος (1350μ.χ) .Υπεύθυνος για το θάνατο του ενός τρίτου του παγκόσμιου πληθυσμού.
  3. Η Κολομβιανή Ανταλλαγή (1492). Το 1520 η αυτοκρατορία των Αζτέκων καταστράφηκε από την ευλογιά που μετέφεραν οι Αφρικανοί σκλάβοι.
  4. Ο Μεγάλος Λοιμός του Λονδίνου (1665).Οδήγησε στο θάνατο του 20% του πληθυσμού του Λονδίνου.
  5. Η πρώτη πανδημία χολέρας (1817). Προήλθε από τη Ρωσία, όπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.
  6. Η τρίτη πανδημία βουβωνικής πανώλης (1855). Η βουβωνική πανώλη προκάλεσε 15 εκατομμύρια θύματα. Η οποία προκάλεσε δύο σημαντικές εμφύλιες διαμάχες στην Κίνα.
  7. Η πανδημία ιλαράς στα Φίτζι (1875).Σε έξι μήνες αφάνισε το ένα τρίτο των κατοίκων των Φίτζι, συνολικά 40.000 άτομα.
  8. Η Ρωσική Γρίπη (1889). Έως το τέλος του 1890, 360.000 άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους.
  9. Η Ισπανική Γρίπη (1918). Η γρίπη των πτηνών που οδήγησε σε 50 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως.
  10. Η Ασιατική Γρίπη (1957). Προκαλώντας συνολικά περίπου 1, 1 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως, με 116.000 θανάτους μόνο στις ΗΠΑ.

Η κάθε πανδημία είχε το δικό της αρνητικό αποτύπωμα στις περιοχές που έπληξε, πολλές φορές η ζημιά είναι πολύ μεγάλη και  αλλάζει πολλές συνήθεις και καταστάσεις, π.χ στην αρχαία Αθήνα στοίχισε την έκβαση του πελοποννησιακού πολέμου,στην Αγγλία σήμανε το τέλος της φεουδαρχίας, στο βυζάντιο την ματαίωση των επεκτατικών πολέμων και πάγωσε το εμπόριο  κτλ. Πάντως σε κάθε πανδημία υπήρξαν δραματικές αλλαγές για την κάθε πληττόμενη κοινωνία και οικονομία.

 Τα περιοριστικά μέτρα, κλείσιμο συνόρων, προσωρινό «λουκέτο» σε καταστήματα, απαγόρευση κοινωνικών συναθροίσεων παραλύουν την οικονομική δραστηριότητα, οδηγώντας την παγκόσμια οικονομία ολοταχώς προς την ύφεση. Οι περισσότερες πανδημίες  συνοδεύονται από σημαντικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις, αφανίζοντας μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κάθε πανδημία αποτελεί ένα σοβαρό υγειονομικό και οικονομικό πρόβλημα με οικουμενικές διαστάσεις, αν κρίνουμε από την ταχύτητα με την οποία  διαδίδετε στους πληθυσμούς και επηρεάζει την λειτουργία κάθε κοινωνίας ,με αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομία και στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες που πλήττοντα πρώτες.  Αυτό που επηρεάζουν οι πανδημίες στις σύγχρονες  κοινωνίες και αξιολογούν είναι :

  • Η Πολιτική Ηγεσία και η ικανότητα της να ανταπεξέλθει τις νέες απαιτήσεις.
  • Η Αξιοκρατία, σε πολιτικό, επιστημονικό και επιχειρησιακό επίπεδο.
  • Ο κρατικός μηχανισμός εάν μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.
  • Η αντίδραση της κοινωνίας κατά της δυσκίνητης γραφειοκρατίας και η αντικατάσταση της από το (ψηφιακό κράτος).
  • Οι αντοχές του συστήματος υγείας και οι προστασία των πολιτών.
  • Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση.
  • Η Τηλε-εργασία , καθώς και η ανάπτυξη της «διαδικτυακής» συνείδησης.
  • Οι κοινωνικές συνέπειες της πανδημίας και οι συμπεριφορά των πολιτών (εντάσεις, ενδοοικογενειακή βία, κακή διατροφή, κατάχρηση αλκοόλ κτλ.).
  • Η επανα-φτωχοποίηση στρωμάτων της κοινωνίας και οι πολιτικές προστασίας από την κρατική οντότητα.
  • Το Κοινωνικό κράτος Δικαίου κρίνετε εάν μπορεί να εμπνεύσει την εμπιστοσύνη στους πολίτες.
  • Τα επίπεδα αντοχής της κοινωνίας. Και οι συμπεριφορά των πολιτών να δεσμεύονται και να δρουν υπεύθυνα. Καθώς και ο σεβασμός σε κανόνες και γενικά παραδεκτές αρχές και αξίες.
  • Υγιές «ξεκαθάρισμα» ρόλων μεταξύ κράτους και ιδιωτικού τομέα .

Τσουκαλάς Γ. Νίκος