Η είδηση του θανάτου του Μανώλη Γλέζου βρίσκει τη χώρα και τον λαό μας σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία. Μία συγκυρία που μας επιτρέπει να ξανασκεφτούμε και να τιμήσουμε στοχαστικά εκείνους και εκείνες που στην ιστορική διαδρομή της χώρας μας βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή του αγώνα για ισότητα, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια», σημειώνει το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ.

Στην ίδια ανακοίνωση τονίζεται ότι «η διαδρομή του Μανώλη Γλέζου υπήρξε αξεδιάλυτα συνδεδεμένη με την αναζήτηση απαντήσεων στις μεγάλες προκλήσεις του 20ου αιώνα και τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στις αναζητήσεις της ελληνικής Αριστεράς. Την ίδια στιγμή, ο Μανώλης Γλέζος υπήρξε ένα παγκόσμιο σύμβολο της ανειρήνευτης επιθυμίας του ανθρώπου για ελευθερία. Όταν τη νύχτα της 30ης Μαΐου του 1941, με τον Λάκη Σάντα, κατέβαζε την ναζιστική σημαία από τον ιστό του βράχου της Ακρόπολης έθετε τις βάσεις για την έμπρακτη αμφισβήτηση της ναζιστικής κυριαρχίας. Η αποκοτιά εκείνης της νύχτας -όταν δύο νέοι άνθρωποι αναμετρήθηκαν με έναν πανίσχυρο εχθρό- καθόρισε τον βηματισμό του Μανώλη Γλέζου».

«Ενεργός στο κομμουνιστικό κίνημα, πλήρωσε το βαρύ τίμημα των δύσβατων μετεμφυλιακών χρόνων με διαδοχικές καταδίκες και φυλακίσεις. Αλλά δεν λύγισε ούτε στιγμή. Η πορεία του ήταν μια πορεία αντίστασης και δημιουργίας, αμφισβήτησης της κυριαρχίας των λίγων, κατάδειξης της δυνατότητας ενός μέλλοντος απαλλαγμένου από τα δεσμά του “εφικτού”. Σταθερά στην πρώτη γραμμή των θεωρητικών αναζητήσεων για μία Αριστερά με δημοκρατία και αλληλεγγύη, σταθερά στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων, σταθερά στην διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης της Εθνικής Αντίστασης, ο Μανώλης Γλέζος σφράγισε όσο λίγοι την πολιτική και κοινωνική ιστορία του τόπου μας. Επίσης, το 2014 εκλέχτηκε ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ με περισσότερους από 438.000 σταυρούς προτίμησης» επισημαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Παράλληλα, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης προσθέτει ότι «ο Μανώλης Γλέζους υπήρξε πρωτοπόρος στον αγώνα για τις γερμανικές επανορθώσεις και την ηθική δικαίωση των εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων της κατοχής, τεκμηριώνοντας το δίκαιο του αιτήματος από όλες τις πλευρές. Η συμβολή του κορυφώθηκε με την έκδοση της "Μαύρης Βίβλου της Κατοχής", την οποία αφιέρωσε στον εκτελεσμένο του αδερφό, η οποία έφτασε στους μαθητές των σχολείων μας αλλά και σε προσωπικότητες από το διεθνές πολιτικό στερέωμα. Αλλά και με την συνεργασία του για τη διατύπωση της απόφασης της ελληνικής βουλής το 2019 που ενεργοποίησε τη ρηματική διακοίνωση της ελληνικής κυβέρνησης προς το γερμανικό κράτος για τη διεκδίκηση με κάθε μέσο των ενεργών απαιτήσεων της χώρας για τις γερμανικές επανορθώσεις.

» Και για αυτό σήμερα νιώθουμε πιο φτωχοί. Πιο φτωχοί γιατί θα μας λείψει η παρρησία, η ανθρωπιά και το καθάριο βλέμμα του “πρώτου παρτιζάνου της Ευρώπης” που αναζητούσε σταθερά πέρα από τα ασφυκτικά όρια του παρόντος τις δυνατότητες του χειραφετητικού μέλλοντος».

Ο δημοσιογράφος και πολιτικός Μανώλης Γλέζος γεννήθηκε στην Απείρανθο της Νάξου στις 9 Σεπτεμβρίου του 1922. Και μας άφησε σήμερα πλήρης ημερών. Ο πατέρας του Νικόλαος Γλέζος (1892-1924) ήταν δημόσιος υπάλληλος και δημοσιογράφος, ενώ η μητέρα του Ανδρομάχη Ναυπλιώτου (1894-1967) καταγόταν από την Πάρο. Τα παιδικά του χρόνια τα έζησε στο χωριό του, όπου τελείωσε το δημοτικό σχολείο.

Το 1935 ήλθε στην Αθήνα μαζί με την οικογένειά του και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές, δουλεύοντας παράλληλα ως φαρμακοϋπάλληλος. Το 1940 πέτυχε στην ΑΣΟΕΕ. Ήταν ακόμη στα μαθητικά θρανία όταν οργάνωσε την πρώτη του αντιφασιστική ομάδα το 1939 για την απελευθέρωση της Δωδεκανήσου από τους Ιταλούς και την αποτίναξη της δικτατορίας του Μεταξά. Μόλις ξέσπασε ο πόλεμος του 1940 ζήτησε να καταταγεί εθελοντής, αλλά λόγω του νεαρού της ηλικίας του δεν του επετράπη.

Στα χρόνια της ναζιστικής κατοχής  ανέπτυξε έντονη απελευθερωτική δράση μέσα από τις γραμμές της ΟΚΝΕ, του ΕΑΜ Νέων και της ΕΠΟΝ. Το Μάη του 41 κατέβασε μαζί με τον Απόστολο Σάντα τη χιτλερική σημαία από την Ακρόπολη - προκαλώντας τον παγκόσμιο θαυμασμό- και καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο. Δέκα μήνες αργότερα, συνελήφθη μαζί με τον Σάντα από τους Γερμανούς και φυλακίστηκε ένα μήνα στις φυλακές Αβέρωφ, όπου βασανίστηκε απάνθρωπα, με αποτέλεσμα να προσβληθεί από φυματίωση πολύ βαριάς μορφής. Το 43 συνελήφθη από τα ιταλικά στρατεύματα κατοχής και παρέμεινε φυλακισμένος τρεις μήνες. Στις 1944 συνελήφθη από συνεργάτες των αρχών κατοχής και παρέμεινε στις φυλακές επτάμισι μήνες, απ' όπου δραπέτευσε το Σεπτέμβρη.

Μετά την απελευθέρωση έπιασε δουλειά στο “Ριζοσπάστη” και από τον Αύγουστο του 1947 έως το κλείσιμο της εφημερίδας ανέλαβε αρχισυντάκτης, εκδότης και διευθυντής. Το 1948 συνελήφθη και παραπέμφθηκε συνολικά σε 28 δίκες για αδικήματα Τύπου. Καταδικάστηκε σε διάφορες ποινές, από τις οποίες μία φορά σε θάνατο, τον Οκτώβριο του 1948. Άλλη μία φορά καταδικάστηκε σε θάνατο, το 1949 για παράβαση του Γ' Ψηφίσματος. Οι θανατικές καταδίκες δεν πραγματοποιήθηκαν, ύστερα από έντονες διαμαρτυρίες της ελληνικής και της διεθνούς κοινής γνώμης. Το 1950 οι θανατικές ποινές μετατράπηκαν σε ισόβια και τελικά αποφυλακίστηκε τον Ιούλιο 1954.

Πρώτη φορά βουλευτής Αθηνών εξελέγη το 1951 με την ΕΔΑ, αν και φυλακισμένος. Μετά την αποφυλάκισή του εκλέχτηκε μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της ΕΔΑ και ανέλαβε οργανωτικός γραμματέας της. Τον Δεκέμβριο του 1956 ανέλαβε τη διεύθυνση της “Αυγής”. Αυγή». Το 1958 συνελήφθη με την κατηγορία της κατασκοπίας και καταδικάστηκε. Αποφυλακίστηκε το 1962, ύστερα από τις έντονες αντιδράσεις της ελληνικής και της διεθνούς κοινή γνώμης. Στις εκλογές του 1961 εξελέγη και πάλι βουλευτής Αθηνών με την ΕΔΑ, παρά το γεγονός ότι και πάλι βρισκόταν στη φυλακή.

Αμέσως μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 συνελήφθη μαζί με άλλους πολιτικούς ηγέτες και κρατήθηκε στου Γουδή, στο Πικέρμι, στη Γενική Ασφάλεια, στη Γυάρο, στο Παρθένι Λέρου και τέλος στον Ωρωπό, απ' όπου αποφυλακίστηκε το 1971. Συνολικά, ο Μανωλης Γλέζος καταδικάστηκε 28 φορές για την πολιτική του δραστηριότητα, από τις οποίες τρεις φορές σε θάνατο και παρέμεινε στις φυλακές 11 χρόνια και 5 μήνες και άλλα 4 χρόνια και έξι μήνες. Παρέμεινε, δηλαδή, κρατούμενος (φυλακή και εξορία) 16 χρόνια σε όλη τη ζωή του. Το 1968 καταδίκασε την εισβολή των Σοβιετικών στην Τσεχοσλοβακία, αποκόπτοντας έτσι τους δεσμούς του με το ΚΚΕ.

Μετά τη Μεταπολίτευση εργάστηκε για την ανασυγκρότηση της ΕΔΑ, της οποίας διετέλεσε γραμματέας ως το 1985 και πρόεδρος από το 1985 έως το 1989. Παράλληλα, συνεργάστηκε με το ΠΑΣΟΚ σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις. Το 1981 εκλέχτηκε βουλευτής Αθηνών, το 1984 ευρωβουλευτής και το 1985 βουλευτής Β' Πειραιά.

Στις δημοτικές εκλογές του 1986 εξελέγη κοινοτάρχης Απειράνθου, του χωριού όπου γεννήθηκε, και εισήγαγε τον θεσμό της Άμεσης Δημοκρατίας στη λήψη και την εκτέλεση των αποφάσεων. Στις νομαρχιακές εκλογές του 2002 κατήλθε επικεφαλής του συνδυασμού «Ενεργοί Πολίτες» για τη διευρυμένη Νομαρχία Αθηνών-Πειραιώς, που υποστηρίχθηκε από τον Συνασπισμό και εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος, ενώ ο συνδυασμός του συγκέντρωσε το 11% των ψήφων. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Πάρου, επικεφαλής του συνδυασμού «Κίνηση Ενεργών Πολιτών Πάρου».

Επέστρεψε στην κεντρική πολιτική σκηνή το 2012, όταν στις διπλές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου εκλέχτηκε βουλευτής Επικρατείας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Στις 25 Μαΐου του 2014 εξελέγη ευρωβουλευτής με το ΣΥΡΙΖΑ - με βασική αποστολή να κάνει γνωστό στην Ευρώπη το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων στην Ελλάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ τον πλήγωσε όταν το 2015 αναγκάστηκε να υπογράψει το τρίτο Μνημόνιο- κι έκτοτε του ασκούσε κριτική, ενίοτε σκληρή. Ωστόσο, όπως είχε πει ο Νίκος Βούτσης, για τον Μανώλη Γλέζο, «ως πολιτικός της Αριστεράς είναι ένας πολιτικός που εκπέμπει την ανάγκη για ηγεμονία, για σύνθεση, για ενότητα, για συνύπαρξη, όχι για διχασμό».

Στην ομιλία του εκείνο το καλοκαίρι του 2017 ο ήδη 95χρονος Μανώλης Γλέζος έλεγε στους συντρόφους του: “θα σας κυνηγάει η ύπαρξή μου, για να κάνετε αυτό που πρέπει να κάνετε! Μη νομίζετε ότι θα γλιτώσετε από μένα ποτέ.“

 

 

 

 

αριστερα μανωλης γλεζος