ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΟΛΟ ΤΟ 24ΩΡΟ

ΔΕΛΤΙΟΥ ΤΥΠΟΥ
Οι Σύλλογοι Ξενοδόχων Ζακύνθου, πιστοί πάντα στον θεσμικό τους ρόλο, συμμετέχουν συνεχώς και αδιαλείπτως τις τελευταίες δεκαετίες σε κάθε διαβούλευση που αφορά τον σχεδιασμό και την βελτίωση των υποδομών της Ζακύνθου, εκφράζοντας ξεκάθαρες απόψεις για τις προτεινόμενες κατά καιρούς παρεμβάσεις, με κύριο γνώμονα την βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων και των επισκεπτών του νησιού και την συνολικότερη ανάπτυξη και πρόοδο του τόπου.
Υπό αυτό το πρίσμα η επικαιροποίηση του MasterPlan που αφορά το λιμάνι της Ζακύνθου, σε συνδυασμό με την οριοθέτηση της μαρίνας και της προβλήτας κρουαζιερόπλοιων, μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους.
Με δεδομένο το ότι η όποια συζήτηση για δημιουργία νέου εμπορικού λιμένα σε άλλη χωροθέτηση – όπως είχε προταθεί για την περιοχή Λαζαρέτα – έχει σταματήσει από το 2009 σαν ανέφικτη και ουτοπική, καθώς και την από το 2013 ολοκληρωμένη και εγκεκριμένη μελέτη MasterPlan Λιμένος Ζακύνθου του αναδόχου, που προέκυψε από την προκήρυξη διαγωνισμού του Δεκέμβρη 2011, οι επιλογές αναβάθμισης του λιμανιού ήταν απολύτως ξεκάθαρες και συγκεκριμένες.
Μεταξύ αυτών λοιπόν έγινε εξαρχής η παραδοχή από όλους τους εμπλεκόμενους ότι η «Λύση 1» με την χωροθέτηση προβλήτας κρουαζιερόπλοιων στον μόλο Αγίου Νικολάου ήταν η βέλτιστη. Αυτή εν τέλει επελέγη από την διαβούλευση, αυτή υπερψηφίστηκε ομόφωνα από την Λιμενική Επιτροπή, αυτή κατετέθη προς έγκριση στην συνεδρίαση της ΕΣΑΛ τον Ιανουάριο 2017, αυτή η «Λύση 1» υποστηρίχθηκε ανοιχτά και με ζέση από τον εξαιρετικά έμπειρο και με πολλαπλές θητείες στην Λιμενική Επιτροπή τότε Πρόεδρο της, καθώς και τον αιρετό μας εκπρόσωπο στη Βουλή – και συνάμα κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος της εποχής.
Δεν ήταν όμως και αυτή που εν τέλει ενεκρίθη από την ΕΣΑΛ τον Ιούλιο του 2017, σε μια κατ’ ελάχιστον περιέργου σκεπτικού απόφαση, που μόνο οι συμμετέχοντες στην συνεδρίαση μπορούν απολύτως να γνωρίζουν και όλοι εμείς οι υπόλοιποι απλά να υποθέτουμε και σε μια λογική του «μη χείρον βέλτιστον» και κεκαλυμμένης απογοήτευσης, όπως έδειξαν οι δηλώσεις των εμπλεκομένων στον τύπο της εποχής.
Ξεπερνώντας την πολιτική προέκταση του θέματος, η «Λύση 1» ήτο πάντα η προφανής επιλογή,λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις παρακάτω αμετάβλητες παραμέτρους:
  • Δεν δύναται να συνυπάρχουν στον ίδιο χώροτα Ε/Γ-Ο/Γ της εσωτερικής ακτοπλοΐας, τα αντίστοιχα του εξωτερικού, κρουαζιερόπλοια και εμπορικά πλοία. Πόσο μάλλον όταν αυτός ο χώρος είναι ο περιορισμένου πλάτους εξόδου/εισόδου προβλήτας Αγίου Διονυσίου, που και μόνο η χρήση από τα πλοία της γραμμής σήμερα φορτίζει κυκλοφοριακά.
  • Το τμήμα του λιμένα για τουριστική χρήση (ελλιμενισμός ιδιωτικών σκαφών, αποβίβαση επιβατών κρουαζιέρας, επισκέπτες θαλάσσιου τουρισμού) επιβάλλεται να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στα σημεία τουριστικού ενδιαφέροντος της πόλης (πλατεία,αγορά κ.α.), τα μουσεία και τα ιστορικά και πολιτισμικά τοπόσημα αυτής (Άγιος Γιώργης των Φιλικών, Λόφος Στράνη, Μπόχαλη, Κάστρο κ.α). Η δυνατότητα πεζής πρόσβασης στα ανωτέρω, μειώνει σημαντικά τον κυκλοφοριακό φόρτο, ενώ επιτρέπει στον επισκέπτη να αλληλοεπιδράσει με την τοπική αγορά και να γνωρίσει καλύτερα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τόπου, καθιστώντας την Ζάκυνθο ελκυστικό προορισμό.
  • Η ανάγκη βελτίωσης της όδευσης τουριστικών λεωφορείων και στις δύο εισόδους/εξόδους της πόλης είναι δεδομένη και εντελώς ανεξάρτητη από την χωροθέτηση της προβλήτας κρουαζιερόπλοιων. Η «Λύση 1» προβλέπει χώρους προσωρινής στάθμευσης, αναμονής και φόρτωσης τουριστικών οχημάτων, εντελώς ανεξάρτητους από την καθημερινή λειτουργία της πόλης. Η δε χρήση τμημάτων του παραλιακού οδικού δικτιού κατά την κίνηση τους είναι περιστασιακή, απολύτως χρονικά προγραμματιζόμενη και ελαχίστης διάρκειας, ώστε εν τέλει να καθίσταται ευκόλως διαχειρίσιμη στο ετήσιο κυκλοφοριακό κλάσμα.
  • Το κόστος για όλες τις προτάσεις του Master Plan είναι περίπου το ίδιο (83 – 87 εκατ. Ευρώ) με την ειδοποιώ διαφορά ότι στην μέχρι πρότινος εγκεκριμένη «Λύση 2» τα πρώτα 10-15 εκατομμύρια απαιτούνταν για την κατασκευή του τεράστιου – 700 μέτρων – κυματοθραύστη στα ανοιχτά του λιμανιού, τα επόμενα επίσης 10-15 εκατομμύρια θα καταναλώνονταν για καθαιρέσεις υφιστάμενων κρηπιδωμάτων και εκβαθύνσεις και από εκεί και πέρα θα ξεκινούσαν οι δαπάνες για τις νέες κατασκευές. Αναφέρεται δε ρητά στην μελέτη ότι στην «Λύση 2» η προβλεπόμενη λειτουργικότητα του έργου επιτυγχάνεται μόνο μετά το πέρας όλων των παρεμβάσεων. Αντιλαμβάνεται λοιπόν κάθε συμπολίτης μας τους κινδύνους και το ρίσκο που εμπεριείχε μια τέτοια επιλογή, δεδομένων των ρυθμών της δημόσιας διοίκησης και των ταχυτήτων υλοποίησης έργων αντίστοιχου μεγέθους.
  • Αντιθέτως η «Λύση 1» επιτρέπει άμεσα υλοποιήσιμες τμηματικές παρεμβάσεις που ΔΕΝ επηρεάζουν την γενικότερη χρήση του λιμανιού και οι οποίες μπορούν να διατεθούν προς χρήση ανά την ολοκλήρωση κατασκευής τους, χωρίς την απαίτηση ολικής αποπεράτωσης του Master Plan. Οι παρεμβάσεις αυτές δε, αφορούν σε μεγάλο βαθμό σημεία του λιμανιού, που ούτως η άλλως χρήζουν άμεσης συντήρησης/αναβάθμισης, όπως ο μόλος Αγίου Νικολάου που λόγο φθοράς χρόνων αδυνατεί να συγκρατήσει το χειμερινό κύμα.
  • Η σχεδιαζόμενη διαπλάτυνση του μόλου Αγίου Νικολάου δημιουργεί σημαντικό αριθμό θέσεων στάθμευσης στο σημείο που η πόλη τις έχει περισσότερο ανάγκη. Ο αριθμός αυτός υπερδιπλασιάζεται στις περιόδους που δεν γίνεται χρήση από τα κρουαζιερόπλοια, που είναι άλλωστε και ο περισσότερος χρόνος στη διάρκεια του έτους.
  • Σε παραθαλάσσιες πόλεις που ασφυκτιούν, λόγω έλλειψης ελεύθερων χώρων, η παγκοσμίως προτιμώμενη λύση είναι η επέκταση προς την θάλασσα, με τρόπο όμως και τεχνολογίες που σέβονται το περιβάλλον και συνάδουν με τα χαρακτηριστικά της προς επέκταση πόλης.
Ανησυχούμε και συμμεριζόμαστε απόλυτα την αισθητική άποψη, θέτοντας ως κύριο μέλημα την διατήρηση του αρχιτεκτονικού στυλ της παραλιακής ζώνης και του ύφους της πόλης που έχει πληγεί καίρια από το σεισμό του 1953. Προσυπογράφουμε την ανέγερση όσο το δυνατόν μικρότερων κτιρίων με ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά σε σύνδεση με την ιστορία της πόλης και ότι άλλο θα μπορούσε να προσθέσει ένα αρμόδιο αρχιτεκτονικό γραφείο με ειδίκευση σε λιμενικά έργα.
Ελπίζουμε ότι το συγκεκριμένο έργο δεν θα συνεχίσει να είναι πεδίο ανούσιας πολιτικής αντιπαράθεσης και λαϊκισμού, δεν θα έχει την μοίρα ενός «πεζοδρόμου για αυτοκίνητα», ούτε ενός θεάτρου που οι πολίτες βλέπουν μόνο την εξωτερική του όψη, αντί για την αυλαία και την σκηνή του.Αν και σε διάρκεια χρόνου (16 χρόνια συζητήσεων), το MasterPlan ακολουθεί κατά πόδας και τα δύο προαναφερθέντα άλυτα ζητήματα της πόλης.
Η Ζάκυνθος έχει πραγματικά ανάγκη ένα λιμάνι που να εξυπηρετεί τις σημερινές και μελλοντικές εμπορικές και τουριστικές απαιτήσεις. Έχει ανάγκη για όλα εκείνα τα μεγάλα έργα και τις παρεμβάσεις, που θα επιτρέψουν στον πολίτη της Ζακύνθου να χαίρεται την πόλη του κάθε μέρα, θα δώσουν ποιότητα στη ζωή του, θα τον βοηθήσουν να αλλάξει τα κακώς κείμενα στην συμπεριφορά του, επιτρέποντας του να είναι φιλικός προς μια πόλη που τον σέβεται και περήφανος για τον τόπο καταγωγής του.